Leczenie choroby Wilsona

Choroba Wilsona, to schorzenie uwarunkowane genetycznie. Występuje pomiędzy 10 a 40 rokiem życia, jednak najczęściej ujawnia się w okresie dojrzewania. W jego przebiegu, organizm zamiast metabolizować i wydalać miedź, gromadzi ją w organizmie. Początkowo, nagromadzenie pierwiastka ma miejsce w wątrobie, przez co dochodzi do jej uszkodzenia.

Następnie, uszkodzeniu ulegają wszystkie najważniejsze organy organizmu, czyli: mózg, rogówka oka, nerki i serce. Sprawcą tej choroby, jest dziedziczony po rodzicach, zmutowany gen ATP7B. Szacuje się, że jego mutacją, dotkniętych jest 1 na 90 osób. Znaczna większość, to nosiciele bezobjawowi.

Objawy choroby

Początkowo, daje się we znaki wątroba, powodując bóle brzucha, w okolicy wątroby. W badaniu, może być uwidoczniona marskość wątroby, lub jej znaczne stłuszczenie. Widoczne, może stać się zażółcenie skóry a także białek oczu. Dodatkowo, nagromadzenie miedzi w rogówce oka, tworzy złoto – brązowy okrąg, który jest ważnym czynnikiem przy diagnozowaniu schorzenia.

Z dodatkowych objawów, obserwuje się zaburzenia ruchowe, w postaci mimowolnych tików oraz osłabienia mięśni. Mogą pojawić się stany depresyjne, lękowe oraz zaburzenia osobowości.

Leczenie choroby Wilsona

Leczenie choroby, opiera się przede wszystkim na podaży leków, mających na celu połączenie się z cząsteczkami miedzi i usunięcie ich z organizmu oraz ograniczenie jej wchłaniania. Bardzo ważnym krokiem jest dieta chorego. Powinny zostać ograniczone wszelkie pokarmy zawierające szkodliwy pierwiastek. Przede wszystkim ryby, kakao i jego przetwory, grzyby, orzechy, niektóre warzywa oraz wody zawierające miedź w składzie.
W przypadku, kiedy uszkodzenie wątroby jest zaawansowane i nie daje szansy na poprawę stanu w sposób farmakologiczny, pacjent kwalifikowany jest do przeszczepu narządu. po przeszczepie kontynuowane jest leczenie zachowawcze oraz stała kontrola poziomu miedzi w organizmie.

Dodaj komentarz